Een reis door het oerwoud van Kalimantan met zijn koppensnellende Dayaks, spreekt tot de verbeelding. Kees Ruys heeft grote belangstelling voor antropologie, geschiedenis en de politieke verhoudingen in Indonesië en hij weet zijn eigen reis op zeer beeldende wijze te beschrijven, gelardeerd met ervaringen en waarnemingen van reizigers/wetenschappers die hem voorgingen. Hij houdt van Indonesië en weet op liefdevolle wijze de soms gevoelige verhoudingen tussen mensen en bevolkingsgroepen te schetsen. Kees Ruys komt al sinds begin zeventiger jaren in dit land en schreef er al vele boeken over. De Voorouderlanden is echt een prachtig boek. Kees is gefascineerd door Indonesië. Hij is het vervolg op de traditie die in Den Haag bestaat om over Indonesië te schrijven. Misschien is hij wel de laatste loot aan deze stam, want politiek gezien is er een soort afstandelijkheid ontstaan tussen Nederland en Indonesië. Een koelte. Maar de band van de Nederlanders met Indonesië is geen politieke band. Het is een familieband. In letterlijke zin met de levendige Indische gemeenschap in Nederland en in Den Haag. Kijk maar naar het succes van de Passar Malam. De band wordt op persoonlijk niveau onderhouden door heel veel individuele Nederlanders en Indonesiërs over en weer. Veel Hagenaars kennen die band ook. Bijvoorbeeld Klaus Kuiper, een Haagse componist die al jaren composities schrijft voor Gamelan. Hij is ook verschillende keren naar Indonesië vertrokken voor een tournee met zijn Haagse gamelan orkest. Want we hebben ook kunstenaars nodig. Mensen die de link tussen de twee culturen kunnen verwoorden. Kees Ruys is zo iemand. Hij is een schrijver. We hebben een lange traditie van schrijvers die over Indonesië schrijven. Couperus, Hella Haasse. Aya Zikken. Om er maar een paar te noemen. Maar op dit moment is het alleen Kees Ruys die deze traditie voortzet. Hij is een schrijver en denker en gefascineerd door Indonesië en de Indonesiërs. Hij houdt van de tropen. Hij reist door het land, zoekt motieven voor zijn boeken. Schrijft zijn ervaringen en gedachten op en wordt daarmee onwillekeurig een onderdeel van een lange geschiedenis. Hij verwoord gevoelens die anders onbenoemd zouden zijn. Hij is belangrijk voor Nederland en belangrijk voor Den Haag. Want hij houd het vlammetje van de landenband brandende. (2007)
Helaas is dit boek uitverkocht.
Reisverhaal Borneo, Indonesie, Indonesië
of ons weblog
